Bu sözler Richard Feynman’a ait, ben de kuvvetle inanıyorum: “Bir aktiviteye aşık olun ve onu aşkla yapın! Kimse hayatın ne anlama geldiğini çözemiyor ve çözmek gerekli veya önemli değil. Dünyayı keşfedin. Yeterince derinlemesine incelediğinizde neredeyse her şey gerçekten ilginçtir. En çok yapmayı sevdiğiniz şeyler üzerinde istediğiniz kadar ve istediğiniz kadar çok çalışın. Ne olmak istediğinizi değil, ne yapmak istediğinizi düşünün. Toplum sizi hiçbir şey yapmaktan alıkoymasın diye diğer şeylerde de bir nevi asgari düzeyde kalın.”

Özellikle, “Yeterince derinlemesine incelediğinizde neredeyse her şey gerçekten ilginçtir” sözü çok önemli. Elektronik ve Bilgisayar mühendisliği eğitimi almasaydım, mutsuz olmazdım. Arkeoloji de bana çok ilginç geliyordu. Ancak bir sahayı keşfetmek ve severek çalışmak için onu ta başında ilginç bulmanız gerekmez. İlginç bulmuyorsanız, büyük bir ihtimalle dikkatle bakmıyorsunuz demektir.

İTÜ’deki mühendislik eğitimim dört dörtlük bir eğitimdi. 60 tane ders aldım, sevmediğim ders olmadı ama yetersiz ve ilgisiz hocalarımız vardı. Onların adına üzgünüm ama konuyu onlara rağmen öğrenmek için çabaladım. Her konunun uzmanı olamazdım ama fırsat elime geçmişken bu konuyu da öğreneyim diye zevkle çalıştım. Öğrencilik dünyanın en kral ve en konforlu mesleğidir. Oturduğunuz yerden bir insanın bütün enerjisini kullanarak çetrefil bir konuyu anlatmasını izlemek ve konuyu böylece öğrenmek konforların en kralıdır.

İTÜ’de Ziyaettin Süder isimli bir hocamız oldu ve sadece bir tek ders veriyordu: Akustik, sesin yayılması, fiziksel özellikleri ve farklı amaçlarla kullanılmasını kapsar. Hocamızın bir de “Elektroakustik” isimli bir kitabı vardı; kitaplarımı saklarım ama bunu evde bulamadım, bir gün Sahaflar Çarşısında arayacağım. Kitabı büyük bir zevkle okudum ve hocamızı büyük bir merakla dinledim. Bir lisans öğrencisinin de ötesinde Akustik öğrendim. Eğer bir gün fırsat çıksaydı ve ben de ilgilenseydim, Akustik konusunda doktora yapardım, Akustik uzmanı olurdum ve çok da severdim!!