Ortaokuldayd\u0131m. Birileri birilerine “yat\u0131l\u0131 \u00f6\u011fretmen okullar\u0131\u201d varm\u0131\u015f, i\u015fte efendim s\u0131navlar\u0131 varm\u0131\u015f, s\u0131nava girip kazan\u0131rsan, yat\u0131l\u0131 okulda okuyorsun. Devlet yurdunda yer veriyor; yemek veriyor, har\u00e7l\u0131k veriyor, demi\u015f. Onlar da ba\u015fkalar\u0131na demi\u015f. Konu\u015fula konu\u015fula sonunda bu konu bir g\u00fcn bizim evimize geldi.<\/p>\n\n\n\n
Uzak olman\u0131n ne demek oldu\u011funu anlamad\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in, “Anne ben de s\u0131nava gireyim mi?” dedim. Belki kazan\u0131r\u0131m dedim. Mezun oldu\u011funda \u00f6\u011fretmen oluyormu\u015fsun; i\u015fin haz\u0131r. Ne g\u00fczel olur, dedim. Ama, \u00f6\u011fretmenli\u011fi sever miyim, pek bilemiyorum, dedim.<\/p>\n\n\n\n
Annem \u015fefkatle y\u00fcz\u00fcme bakt\u0131: Evlad\u0131m ben senden bir saniye uzak olabilir miyim hi\u00e7, dedi. Hi\u00e7 olur mu, dedi. A\u011flaya a\u011flaya \u00f6l\u00fcr\u00fcm, dedi. Zaten 11 evlad\u0131mdan elimde \u00fc\u00e7\u00fc kalm\u0131\u015f; seni nas\u0131l ellere veririm, dedi.<\/p>\n\n\n\n
Belki babam g\u00f6ndermek ister, dedim, saf\u00e7a. Baban g\u00f6nderemez, dedi. Kim mi\u015f o! Kim benim evlad\u0131m\u0131 elimden alabilir, dedi. Konu orada kapand\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Lise sonday\u0131m; bal\u0131\u011fa art\u0131k az gidiyorum; ortaokul zamanlar\u0131m kadar de\u011fil. Babam \u0130stanbul’dan, bilmem ne dersanesi kitaplar\u0131 diye 2 tane kal\u0131n kitap getirdi. \u0130\u00e7inde tonla matematik fizik kimya biyoloji sorular\u0131 var. Son senelerin sorular\u0131. Onlar\u0131 \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. K\u00f6yl\u00fc kahvelerinde oturup; demli \u00e7aylar i\u00e7ip, memleketimin insanlar\u0131 y\u00fcksek sesle sohbet ederken veya k\u0131\u015fik<\/em> (satran\u00e7) oynarken, ben matematik ve fizik sorular\u0131 \u00e7\u00f6z\u00fcyorum. Kitaplar\u0131 fasik\u00fcllere par\u00e7alad\u0131m; fasik\u00fclleri sayfalara; sayfalar\u0131 da d\u00f6rde katlay\u0131p, cebime 8-10 sayfa koyup, gidiyorum bir kahveye, \u00e7\u0131kar\u0131p \u00e7\u00f6z\u00fcyorum. Bir soru demeti, bir fasik\u00fcl bitince, bunlarla i\u015fim bitti diye, ka\u011f\u0131tlar\u0131 k\u0131\u015f\u0131n ortas\u0131nda g\u00fcr\u00fcl g\u00fcr\u00fcl yanan kahvenin sobas\u0131na at\u0131yorum.<\/em> Ka\u011f\u0131tlar yanarken, kavramlar\u0131n akl\u0131ma iyice \u00e7ivilendi\u011fini hayal ediyordum galiba.<\/p>\n\n\n\n G\u00fcn geldi, babam beni yan\u0131na ald\u0131, otob\u00fcse binip, 20 saatin sonunda birlikte \u0130stanbula geldik. Sirkeci’de “\u015eehir Oteli”nde kald\u0131k. Orada ge\u00e7irdi\u011fim birka\u00e7 g\u00fcn i\u00e7inde hem Hava Harp Okulu s\u0131nav\u0131na girdim; hem de \u00fcniversite s\u0131nav\u0131na. Hava Harp Okulunun ayr\u0131ca bir sa\u011fl\u0131k muayanesi vard\u0131 ve ondan \u00e7akt\u0131m ama. G\u00f6zlerim bozukmu\u015f; 0.25 kadar miyop veya astigmatm\u0131\u015f\u0131m. Hava Harp Okulu d\u00fcnyas\u0131 benim i\u00e7in kapand\u0131. O s\u0131nav haftas\u0131n\u0131n bir\u00e7ok hikayesi var; belki bir g\u00fcn yazar\u0131m birka\u00e7 tanesini. <\/p>\n\n\n\n S\u0131nav Haziran sonu gibiydi. Temmuz ortas\u0131na kadar kald\u0131m \u0130stanbul’da. O hangi Temmuz’du bilir misin? T\u00fcrkiye’nin K\u0131br\u0131s’ta sava\u015fa girdi\u011fi Temmuz. Evet i\u015fte o Temmuz.<\/p>\n\n\n\n O yaz Temmuz ve A\u011fustos aylar\u0131 \u00e7ok zor ge\u00e7ti benim i\u00e7in. \u00c7ok yava\u015f ge\u00e7ti. Ge\u00e7tiler ama.<\/p>\n\n\n\n Ama vakit geldi. \u00dcniversite s\u0131nav sonu\u00e7lar\u0131 PTT ile \u015fehre varmaya ba\u015flad\u0131. Gelen zarflar sahipleri veya arkada\u015flar\u0131 taraf\u0131ndan aceleyle, hemen PTT \u00f6n\u00fcnde a\u00e7\u0131l\u0131p bak\u0131l\u0131yordu. Gelen her sonu\u00e7 k\u00f6t\u00fc ama. Hi\u00e7bir lise arkada\u015f\u0131m hi\u00e7bir \u00fcniversiteye yerle\u015ftirilecek puan\u0131 alamam\u0131\u015f. Hi\u00e7biri. Lise birincimiz kontenjandan Bo\u011fazi\u00e7i\u2019ne girmi\u015f, sonradan \u00f6\u011frendik, ama kendisi ortal\u0131kta de\u011fildi. Ailesi Antalya’ya g\u00f6\u00e7 etti\u011finden oradayd\u0131; haberimiz olmad\u0131. Bir ba\u015fka arkada\u015f\u0131m\u0131z, \u0130stanbul \u00dcniversitesi Matematik b\u00f6l\u00fcm\u00fcne girmi\u015f. O da k\u00f6ydeymi\u015f; ondan da haberimiz olmad\u0131.<\/p>\n\n\n\n Onlarca gen\u00e7, PTT \u00f6n\u00fcnde \u00f6\u011flenleri posta zaman\u0131n\u0131 bekliyor. Memur \u00e7\u0131k\u0131p isim okuyor; gen\u00e7lerden biri utanarak, \u00e7ekinerek kalabal\u0131ktan \u00e7\u0131k\u0131yor, zarf\u0131 al\u0131yor. Arkada\u015flar\u0131 sessizce toplan\u0131yor ba\u015f\u0131na. Zarf a\u00e7\u0131l\u0131yor; bir h\u00fcsran daha. Sonra bir h\u00fcsran daha; sonra bir tane daha. Yoruldular, garipler. Hepimiz yorulduk. Birinin hikayesi h\u00fcsran olmazsa diye yalvar\u0131yorlar i\u00e7lerinden sanki.<\/p>\n\n\n\n Geldi benimki; \u00c7etin Kaya Ko\u00e7. Ald\u0131m zarf\u0131. Kimse pek beni tan\u0131m\u0131yor. Kalabal\u0131k i\u00e7inde tan\u0131nan biri olmad\u0131m hi\u00e7. Hep uzak durdum. Sessiz kald\u0131m; yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131 tercih ettim. Kahvelerde yaln\u0131z oturdum, sorular \u00e7\u00f6zd\u00fcm. Murat nehri ba\u015flar\u0131nda yaln\u0131z dola\u015ft\u0131m. Yemedi\u011fim bal\u0131klar\u0131 yaln\u0131z ba\u015f\u0131ma tuttum, ge\u00e7 vakitlerde evime d\u00f6nd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n Geldi benimki; \u00c7etin Kaya Ko\u00e7. Ald\u0131m zarf\u0131. A\u00e7t\u0131m. \u0130stanbul Teknik \u00dcniversitesi Mimarl\u0131k Fak\u00fcltesi<\/em>. Birinci tercihim. Biri sordu, bir \u015fey var m\u0131 dedi. Uzatt\u0131m, sessizce ve biraz da utanarak “\u0130stanbul Teknik \u00dcniversitesi Mimarl\u0131k” dedim; irkildi, ald\u0131 elimden, okudu, ba\u015fka biri ondan ald\u0131. Her g\u00f6ren, d\u00f6n\u00fcp hayretle bak\u0131yor bana. Benim A\u011fr\u0131l\u0131 oldu\u011fumu biliyorlar tabii, ama bu sonucu beklemiyorlard\u0131. Bir A\u011fr\u0131l\u0131n\u0131n getirebilece\u011fi bir puan veya bir sonu\u00e7 de\u011fil bu. Sevineceklerdi, sevinemiyorlar. Korktular san\u0131r\u0131m. Sessizle\u015ftiler. Onlar, bir Atat\u00fcrk \u00dcniversitesi Co\u011frafya B\u00f6l\u00fcm\u00fcne<\/em> raz\u0131yd\u0131lar, sevinmek i\u00e7in. Yeter ki, aram\u0131zdan biri bir yere girsin de. Ama \u0130stanbul Teknik \u00dcniversitesi Mimarl\u0131k Fak\u00fcltesi, biraz garip ve olduk\u00e7a fantastik, inan\u0131lmas\u0131 imkans\u0131z bir sonu\u00e7. O ka\u011f\u0131d\u0131 onlarca defa elimden ald\u0131lar; ka\u011f\u0131da bak\u0131p, kocaman g\u00f6zlerle bana bak\u0131p, ve sonra tekrar ka\u011f\u0131da bak\u0131p, bana geri verdiler. Yirmi defa, belki otuz. Yoruldum, h\u00fcz\u00fcnlendim. Art\u0131k vermek istemedim, vermedim.<\/p>\n\n\n\n Babam\u0131n d\u00fckkan\u0131na y\u00f6neldim. Ben gelmeden, insanlar dolmu\u015f bile. Haber \u0131\u015f\u0131k h\u0131z\u0131yla yay\u0131lm\u0131\u015f. Gelenlerin \u00e7o\u011fu \u00f6\u011fretmenlerim; babam\u0131 tebrik ediyorlar. Beni tan\u0131yan, beni bilen \u00f6\u011fretmenler seviniyorlar. Babam da \u015fa\u015f\u0131rm\u0131\u015f. Geldi omzuma dokundu ve g\u00fcl\u00fcmsedi, ama bir \u015fey s\u00f6ylemedi. Anlad\u0131m kendisini.<\/p>\n\n\n\n Ama as\u0131l s\u00f6ylemek istedi\u011fim bu de\u011fildi. Annem, “kim benim evlad\u0131m\u0131 elimden alabilir” demi\u015fti. \u0130\u015fte o ka\u011f\u0131t var ya o ka\u011f\u0131t, beni annemin elinden sonsuza kadar o ald\u0131. O ka\u011f\u0131t ald\u0131, ben ald\u0131m. Benim r\u00fcyalar\u0131m, hayallerim, planlar\u0131m, d\u00fc\u015f\u00fcncelerim ald\u0131. Kitaplar\u0131n i\u00e7inde buldu\u011fum garip d\u00fcnyalar beni ald\u0131 g\u00f6t\u00fcrd\u00fc. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ortaokuldayd\u0131m. Birileri birilerine “yat\u0131l\u0131 \u00f6\u011fretmen okullar\u0131\u201d varm\u0131\u015f, i\u015fte efendim s\u0131navlar\u0131 varm\u0131\u015f, s\u0131nava girip kazan\u0131rsan, yat\u0131l\u0131 okulda okuyorsun. Devlet yurdunda yer<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"nf_dc_page":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[6,35],"tags":[],"class_list":["post-1856","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-humans","category-time"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1856"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1888,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1856\/revisions\/1888"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1856"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1856"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/cetinkayakoc.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1856"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}